نظر شما را به تصویری که هم اکنون به دستم رسید جلب می کنم. این عکس همانطور که از زیر نویسش بر می آید مربوط یه چهار روز قبل است. و احتمالا در لحظه آزادی موقت این جوانان از بند بی عدالتی بوده است. تصویر پایین تر مربوط به همین افراد و قبل از محبوس شدن است.
تصویر اول به ترتیب از چپ به راست : رها - ساسان - هاله هستند و تصویر دوم رها - ساسان - هاله .

از همین جا به این سه نفر و خانواده هایشان و همه کسانی که به دنبال حمایتاز حقوق سلب شده این جوانان بودند تبریک و تهنیت می گویم.

 

خبرهای جدید از شیراز حاکی از آن است که سه زندانی بهائی به ترتیب آقای ساسان تقوی و خانم ها رها ثابت و هاله روحی برای پنج روز از زندان آزاد شده اند. این اقدام در حالی از سوی حکومت ایران انجام شده است که تعطیلات آغاز سال نو شمسی در ایران به پایان رسیده است.
از یک سو این اقدام جای تمجید دارد چرا که این افراد از مرخصی و ملاقات مناسبی در ماههای اخیر برخوردار نبوده اند و حق ملاقات فقط پنج دقیقه در هفته داشته اند، که این مسئله باعث نگرانی است. از سوی دیگر اعطای این مرخصی پنج روزه در پایان تعطیلات نوروزی چندان جالب نیست. حکومت ایران می توانست این مرخصی را در ایام نوروز به این افراد اعطا کند تا آنها و خانواده هایشان را خوشحال سازد.
انتظار می رود که این عمل مقدمه ای برای آزادی و رهایی کامل این افراد بی گناه از بند باشد. این افراد با اتهامات واهی مواجه شده اند و شرایط قانونی برای دفاع از حق خود نداشته اند. زندان شدن این افراد نمادی از مبارزه با فعالیت های اجتماعی و انسان دوستانه و ادامه تبعیض عقیدتی علیه بهائیان در ایران می باشد.
شایان ذکر است که 50 نفر دیگر از جوانان بهائی در شیراز که به خاطر همین تبعیض با حکم 1 سال زندان تعلیقی روبرو بوده اند، باید هر هفته در کلاسهای تبلیغات اسلامی و مذهبی شرکت کنند یعنی آزادی آنها مشروط به شرکت در این کلاسها است. این کار نیز انگیزه اصلی از دستگیری این افراد را نشان می دهد که بر خلاف اظهارات ایران تنها دلیل محکومیت این افراد اعتقاد آنها به دیانت بهائی است .

Farsi / شهرگان | 07 Febr, 2008 13:36:00

 

 

پنجاه وسه بهایی در جمهوری اسلامی محکوم به زندان شدند

شهرگان / خسرو شمیرانی: در ماه می 2006 ده ها نفر در شیراز به اتهام تبلیغ علیه نظام دستگیر و زندانی شدند. منابع رسمی در همان زمان در این رابطه اعلام کردند که بازداشت شدگان شامل 54 بهایی بودند. افراد دستگیر شده پس از مدتی تحت تاثیر فشارهای بین المللی آزاد شدند اما سه تن از آنها در نوامبر گذشته دوباره دستگیر و به زندان روانه شدند. روز 29 ژانویه 2008 آقای علی رضا جمشیدی سخنگوی قوۀ قضاییه، محکومیت سه تن از بازداشت شدگان را به حبس تعزیری و محکومیت دیگر دستگیر شدگان را به یک سال حبس تعلیقی تایید کرد.

خانم دیان علایی نماینده جامعه جهانی بهایی در سازمان ملل در یک گفت وگوی تلفنی به شهرگان گفت: "آنچه به عنوان مورد جرم محکومان مطرح شده به هیچ وجه درست نیست. اینها اتهاماتی بی اساس هستند. دستگیرشدگان افرادی بودند که برای کودکان بی پناه و یا فرزندان خانواده های فقیر دوره‌های سواد آموزی ترتیب داده و به آنها کمک می کردند."

خانم علایی در پاسخ به این سوال که چرا سوادآموزی باید سبب دستگیری این افراد شود گفت: " برخلاف ادعای دولت، بهاییان دستگیر شده نه 54 بلکه فقط 53 نفر بودند اما تعداد کل دستگیرشدگان بیشتر از این بود. آنها همگی در پروژۀ مشترک آموزش و همیاری کودکان محتاج کار می کردند اما از همان ابتدا، تنها بهاییان را در زندان نگه داشتند و بقیه را آزاد کردند. یعنی کاری که انجام می دادند مورد جرم نبوده بلکه اینها به خاطر پایبندی‌شان به آیین بهایی محکوم شده‌اند."

دیان علایی در پاسخ به این سوال که آیا این گروه دارای مجوزهای قانونی برای فعالیت خود بوده است گفت: "در سال 2005 این گروه پروژه خود را به شورای اسلامی شهر شیراز معرفی کرده و از آنها یک مجوز رسمی برای آغاز کار خود دریافت کرده بود." خانم علایی در ادامه افزود: "اما همانطور که گفتم کاری که آنها انجام داده‌اند مورد جرم شان نیست چرا که اگر عمل آنها مجرمانه بود می بایست غیر بهایی‌هایی هم که در آن گروه فعال بودند، محاکمه و مجازات می شدند."

خانم علایی در این باره که یکی از اتهامات افرادی که محکوم شدند ترویج بهاییت بوده است، گفت: "اولا چنین نبوده است. علاوه بر این حتی اگر چنین می‌بود، جمهوری اسلامی ایران منشور جهانی حقوق بشر را امضاء کرده و آزادی مذهب یکی از بندهای مهم منشور است."

نماینده جامعه جهانی بهایی در سازمان ملل که از ژنو با شهرگان گفت وگو می کرد، همچنین افزود: "در دو سه سال گذشته فشار به بهائیان مجددا ابعاد گسترده‌ای یافته است. در حالی که جوانان بهایی همچنان از ورود به دانشگاه‌ها محروم هستند، کودکان بهایی دوباره در هنگام ثبت نام در مدارس، با مشکل روبرو می شوند. محل کسب و کار بهاییان از آنها ستانده می‌شود و آنها از محل کارشان اخراج می شوند. این درحالی است که بهاییان حتی اگر ایرانی هم نباشند، ایران را سرزمین مقدس خودشان می دانند. " او در ادامه افزود: "آیا این یک جرم است که بهاییان ایران می خواهند در سربلندی و پیشرفت کشور خود سهیم باشند؟"

 

منبع: لینک

زندگي بهاييان ايران سخت تر شده است

 

سه شنبه 9 بهمن 1386 [2008.01.29]
‏سورنا کياني
‏“‏‎ ‎حکومت ايران بايد فورا به اقداماتي پايان دهد که با هدف ممانعت دانش آموزان بهايي از ورود به دانشگاه ها اعمال مي ‏شوند.حکومت بايد سريعا مشکل ‏‎800 ‎دانش آموز بهايي را حل کند که از کسب مدرک تحصيلي و تکميل تحصيلات ‏دانشگاهي ممنوع شده اند” اين بخشي از اعلاميه ي سازمان ديده بان حقوق بشر در 29 شهريور سال جاري و در آستانه ي ‏سال جديد تحصيلي در ايران است. ‏
در همان ايام جو استورک، معاون مدير خاور ميانه اين سازمان، اعلام کرده بود: "سال جديد تحصيلي در دانشگاه هاي ‏ايران در حالي آغاز مي شود که صدها دانشجوي ايراني از حضور در دانشگاه ها به دليل تبعيض هاي مذهبي پايه غايب ‏خواهند بود."‏
بهاييان پيروان آييني هستند که پيدايش آن به قرن نوزده ميلادي در ايران باز مي گردد، بنابر ادعاي منابع نزديک به اين ‏آيين، اکنون 5 ميليون بهايي در سراسر جهان از مليت هاي مختلف زندگي مي کنند. جمعيت 400هزار نفره ي بهاييان ‏ايران، به گفته خودشان آنها را تبديل به بزرگترين اقليت ديني در ايران کرده است. اين در حالي است که مطابق قانون ‏اساسي جمهوري اسلامي به غير از مسلمانان تنها پيروان سه دين مسيحيت،يهوديت و پيروان ديانت زرتشتي در انجام ‏مناسک ديني آزاد هستند و به رسميت شناخته شده اند، اين بدان معناست که پيروان بزرگترين اقليت ديني کشور از نظر ‏قانون اساسي به رسميت شناخته نمي شوند.‏
بهاييها در ايران با محدوديتهاي فراواني مواجهند. سيمين يک دختر بهايي است که در شهر اصفهان زندگي مي کند، او به ‏‏“روز” مي گويد:" ما با دو گونه محدوديت مواجهيم، يکي محدوديتهاي قانوني و دولتي که ما را از بسياري از حقوقمان ‏نظير اشتغال و تحصيل، محروم مي کند و ديگري نوع مواجهه ي برخي از افراد اجتماع با ما."‏
از او مي پرسم يعني برخورد مردم با بهاييها نا مناسب است؟ پاسخ مي دهد: "عموم مردم برخورد نامناسبي ندارند، ولي ‏خب بالاخره نوع نگاه فرق مي کند؛ البته خيليها تحت تاثير تبليغات رسمي به ما به چشم آدمهاي نجس يا خطرناک نگاه مي ‏کنند، خصوصا در برخي شهرهاي مذهبي تر مانند اصفهان اين مسئله گاهي اوقات مشکل ساز مي شود، ولي کلا ً مردم ‏عادي با ما برخورد نا مناسبي ندارند، ما هم مثل بقيه، بخشي از اين مردم هستيم."‏
پويا، جوان ديگر بهايي، که به خاطر اظهار ديانت خود بر روي برگه ي ثبت نام در کنکور سراسري از راهيابي به دانشگاه ‏محروم شده است، مهمترين مشکل جوانان بهايي در ايران را مشکل ادامه ي تحصيل و کار مي داند، او مي گويد:" در مورد ‏شغل هم جامعه ي بهاييان ايران در مضيقه هستند ولي به هر ترتيب ما براي خودمان مشاغل آزاد دست و پا مي کنيم و از ‏اين راه امرار معاش مي کنيم ولي براي ادامه ي تحصيلمان در ايران هيچ راهي نداريم."‏
پدر پويا که جزء اساتيد اخراجي دانشگاه پس از انقلاب فرهنگي است (و از معدود اساتيد بهايي که در ايران مانده است) مي ‏گويد:" من پيش از انقلاب از دانشگاه ملي مدرک دکتري گرفتم و بعد هم در دانشگاه به عنوان عضو هيئت علمي مشغول به ‏کار شدم، ولي حالا مجبورم مواد غذايي بفروشم تا خود و خانواده ام از گرسنگي نميريم."‏
او ادامه مي دهد: "من خودم فرد تحصيلکرده اي هستم و برايم خيلي دردناک است که فرزندانم نتوانند از سطح ديپلم بيشتر ‏تحصيل کنند."‏
پدر پويا از تصميم براي فرستادن پويا به اروپا يا امريکا براي تحصيل مي گويد: "خوشبختانه کشورهاي غربي در مورد ‏پذيرش بهاييها خيلي خوب عمل مي کنند و کساني که از ايران مي روند مي توانند در اين کشورها آزادانه زندگي کنند، مي ‏خواهم پويا را براي ادامه ي تحصيل به يکي از اين کشورها بفرستم. پسر من با هوش و با استعداد است؛ او بايد بتواند از ‏چيزي که شايستگي آن را دارد استفاده کند."‏
او اما اضافه مي کند که خودش و همسرش به دليل وابستگيهاي عاطفي و به رغم همه ي سختيهايي که تحمل مي کنند ‏تصميمي براي خروج از کشور ندارند.‏
بهاييان ايران همچنين به آنچه حملات گسترده و يک طرفه ي حکومت و رسانه هاي رسمي به ديانت بهايي مي نامند ‏معترضند. آنها معتقدند که دولت با تحريف تاريخ مي کوشد تصويري واژگون از ديانت بهايي ارائه دهد. يک نويسنده و ‏مترجم ايراني که به جرم بهايي بودن مدتهاست موفق به انتشار هيچ کتابي در ايران نشده است به “روز” مي گويد:"موج ‏تبليغات عليه بهاييها در رسانه ها و روزنامه هاي دولتي خيلي شديد است."‏
وي معتقد است: "پيش از اين حملات عمومي در مطبوعات و راديو و تلويزيون منجر به ارتکاب اعمال خشونت آميز از ‏جمله قتل مردان، زنان و کودکان شده است. با توجه به وضعيت ذهني کنوني برخي افراد، ارتکاب اعمال خشونت آميز بر ‏عليه بهائيان ايران هنوز هم دور از انتظار نيست،در حاليکه حمله به اصول يک دين و تبليغ عليه آن از جمله وظايف دولت ‏نيست."‏
اين نويسنده با مقايسه ي وضعيت بهاييان ايران قبل و بعد از انقلاب 57 مي گويد: "در ان دوره نيز خصوصا در دهه ي 30 ‏و مقاطعي در دهه ي 50، محدوديتهايي به بهاييان تحميل مي شد با اين حال وضعيت آزادي مذهبي براي بهاييان پيش از ‏انقلاب با پس از آن قابل مقايسه نيست. بهاييها پيش از انقلاب در عرصه هاي علمي، هنري و اقتصادي و حتي برخي ‏مناصب دولتي آزادانه حضور داشتند، بعد از انقلاب اولين گروهي که از حقوق خود محروم شدند بهاييها بودند."‏
او همچنين بعد از انقلاب، دوران 8 ساله ي رياست جمهوري خاتمي را تنها دوره اي مي داند که اندکي از فشارها بر بهاييان ‏کاسته شد و حتي در جهت احقاق برخي حقوق آنها، از جمله حق تحصيل تلاشهايي صورت گرفت. ‏
به گفته ي سيمين در اين دوره نزديک 200 دانشجوي بهايي توانستند وارد دانشگاهها شوند. سيمين ادامه مي دهد: "ما خيلي ‏خوشحال و اميدوار شده بوديم، در اين زمينه آقاي مهرپور رييس هيات نظارت بر اجراي قانون اساسي نامه نگاريهايي با ‏برخي نهادهاي دولتي کرده بود؛ ما هم تعداد زيادي شکايت به هيئت نظارت ارائه کرده بوديم که همه ي اين شکايتها مستند ‏بودند. عاقبت گويا با پيگيريهاي هيات و کمک آقاي خاتمي بعضي تغييرات را به وجود آورده بود، ولي اميد ما خيلي زود نا ‏اميد شد چون تمام آن 200 دانشجو به مرور از دانشگاه اخراج شدند، من در حالي پس از يک ترم از دانشگاه اخراج شدم که ‏در ترم اول معدلم نزديک به بيست بود."‏
ديان علايي، نماينده ي بهاييان در دفتر ژنو سازمان ملل در همين مورد مي گويد: "تعداد فزاينده‌اى از بهائيانى که در ‏دانشگاههاى ايران پذيرفته شده بودند، اخراج گرديده‌اند. اين امر آشکارا نشان ميدهد که دانشجويان بهائى ايران هنوز با ‏محدوديت و تبعيضات شديد در زمينه‌ى تحصيلات عالى روبرو هستند.بعد از بيش از ۲۵ سال که بهائيان ايران از حضور ‏در دانشگاههاى عمومى و خصوصى آن کشور محروم بودند، به دنبال تغيير سياست دولت، ستون مذهب از اوراق مربوط ‏به ورود به دانشگاه حذف شد و در پاييز گذشته حدود ١٧٨ دانشجوى بهائى در دانشگاههاى مختلف سراسر کشور پذيرفته ‏شدند. اما تا اواسط فوريه، حداقل ٧٠ دانشجو پس از آنکه مقامات دانشگاهى متوجه بهائى بودن آنها شدند از دانشگاههاى ‏محل تحصيلشان اخراج شدند."‏
يکي از اين دانشجويان اخراجي “رزيتا تشکر” نام دارد، که بعد از قبولي در آزمون سال 1385 دانشگاهها، در رشته ‏مترجمي زبان دانشگاه پيام نور، واحد دولت آباد اصفهان در مهر همان سال پذيرش مي شود و تنها به مدت سه هفته اجازه ‏حضور در کلاس را پيدا مي کند. ‏
بعد از سه هفته که از شروع کلاس ها در اين دانشگاه مي گذرد، يعني اواسط آبان، خانم تشکر به حراست پيام نور منطقه ‏سه اصفهان احضار و همانجا حضوراً و بدون ارائه حکم و تنها به دليل ديني که دارد همراه با ضبط مدارک و هزينه ثبت ‏نام اخراج مي شود. وي بعد از اخراج، مراجعات و نامه نگاري هاي زيادي با سازمانهاي دولتي از قبيل دانشگاه پيام نور، ‏سازمان سنجش، وزارت علوم، شوراي عالي انقلاب فرهنگي، ستاد حقوق بشر قوه قضاييه و امور دانشجويان داخلي و ‏حراست کل وزارت علوم داشته، اما هيچ گونه حکم اخراج يا پاسخي دريافت نکرده است. او به همين علت از وزارت علوم ‏به ديوان عالي عدالت اداري شعبه 5تهران شکايت کرده اما بازهم بي نتيجه مانده است.‏
در سال جاري نيز 800 دانش آموز بهايي از ادامه ي تحصيل باز ماندند. “يد الله” که فرزندش از جمله ي اين دانش اموزان ‏بوده است مي گويد: "در تقاضانامه ثبت نام کنکور در سال ١٣٨۶ (۲۰۰۷) تنها سه گزينه را مي‌توان براى دين انتخاب ‏نمود. داوطلب مي‌تواند يکي از سه دين زرتشتى، يهودى و مسيحى را انتخاب کند. اگر هيچ كدام از اين گزينه‌ها علامت ‏نخورد، طبق توضيحات مندرج در اين فرم، متقاضى مسلمان به شمار مي‌آيد. اين کتمان عقيده براى ما بهائيان بر اساس ‏آموزه هاي ديني مان غير قابل قبول است." ‏
کانون مدافعان حقوق بشر که رياست آن به عهده ي شيرين عبادي ـ حقوقدان و برنده ي جايزه ي صلح نوبل- است، از جمله ‏نهادهاي حقوق بشري در داخل ايران به شمار مي آيد که حق تحصيل بهاييان را پيگيري مي کند. کانون مدافعان حقوق بشر ‏پاييز امسال برنامه اي در دفاع از حق تحصيل برگزار کرد که در آن يکي از دانشجويان بهايي اخراج شده از دانشگاه که با ‏رتبه ي ممتاز در رشته ي فيزيک هسته اي پذيرفته شده بود، فرصت يافت تا از مشکلات جامعه ي بهايي ايران براي ادامه ‏ي تحصيل سخن بگويد.‏
بهاييان در ايران همچنين با مشکل مصادره ي اموال نيز مواجهند، آنها خصوصا در مورد مالکيت زمين و مسکن با ‏محدوديتهاي جدي رو در رو هستند. به موجب گزارشي که در ماه ژوئن 2006از سوي “ميلون کوثري” گزارشگر ويژه ي ‏سازمان ملل در امور مسکن مکفي ارائه شد از سال ۱۹۸۰ تا کنون دست‌کم ۶۴۰ ملک و خانه بهائيان در ايران مصادره ‏شده است‎.‎‏ ‏
ميلون کوثري در اين مورد مي گويد:" فهرست اموال مصادره شده نه تنها شامل خانه و اراضى کشاورزى است بلکه اماکن ‏مقدسه بهائيان مانند گورستان و زيارتگاه آنان را نيز در بر ميگيرد." ‏
به گزارش آقاى کوثرى: "صاحبان اين املاک نه از پيش در جريان مصادره اموالشان قرار گرفتند، و نه به آنها اجازه داده ‏شد که در مراحل مربوطه مشارکتي داشته باشند." ‏
آقاى کوثرى ميگويد بسيارى از اقدامات مربوط به ضبط و مصادره اموال بهائيان توسط دادگاه‌هاى انقلاب ايران صورت ‏گرفته است. به گفته آقاي کوثري، بر اساس احکام صادره در رابطه با ضبط اين اموال که وي به آنها دسترسي دارد ‏‏“مصادره اموال فرقه ضاله بهائى هم از نظر قانونى و هم از نظر مذهبى قابل توجيه است.” ‏
طي سالهاي اخير همچنين گزارشهاي متعدي در مورد تخريب گورستاهاي بهاييان ـ که گلستان جاويد ناميده مي شود- در ‏شهرهايي نظير نجف آباداصفهان، آباده،يزد که از مراکز مهم زندگي بهاييان در ايران محسوب مي شوند منتشر شده است.‏
به هر حال با توجه به مجموعه ي گزارشهاي سازمانهاي معتبر بين المللي نظير ديده بان حقوق بشر و برخي گزارشهاي ‏سازمان ملل، حقوق بهاييان در ايران با محدوديتهاي جدي مواجه است، اقليت بهايي ايران طي سالهاي اخير به دنبال راه ‏حلي قانوني براي مشکلات خود بوده است، اين تلاشها اما تا کنون منتج به نتيجه نبوده است. با اين حال آنگونه که سيمين مي ‏گويد:‏
‏" آنها نا اميد نمي شوند و به تلاش، نامه نگاري و رايزني براي احقاق حقوقشان ادامه مي دهند." هر چند سيمين معتقد است: ‏‏"کمک افکار عمومي جهاني نيز در اين مسير لازم است".‏

 

منبع: لینک

منتشر شده به وقت تهران در ساعت:
۱۵:۵ روز سه شنبه ۹ بهمن ۱۳۸۶
ايران

پس از انقلاب، اموال و مراکز مالی و مذهبی بهايی و اموال بهاييان معروف مصادره شد و تعدادی از بهاييان در سه دهه گذشته زندانی و اعدام شدند.

 

فرج سرکوهی (منتقد و روزنامه نگار)
بازداشت سه شهروند ايرانی بهايی مذهب در شيراز، که در يک طرح آموزشی برای کودکان محله های فقير نشين، با مجوز رسمی وزارت کشور و شهرداری شيراز، فعال بودند و اعتراض نهادهای بين المللی مدافع حقوق بشر و وزارت امور خارجه آمريکا به اين بازداشت ها، بار ديگر سرکوب نهادينه شده و مستمر بهاييان را در ايران به مساله روز بدل  کرد.
نهادهای امنيتی و قضايی ايران اين سه ايرانی را به «تبليغ بهاييت» متهم کرده اند که در قوانين جمهوری اسلامی، مذهبی ممنوع تلقی می شود.
عليرضا جمشيدی، سخنگوی قوه قضاييه روز سه شنبه نهم بهمن ماه  در رابطه با دستگيری و محکوميت تعدادی از بهاييان گفت:« اين افراد حدود ۵۴ نفر بودند که تبليغاتی عليه نظام داشتند. متهمان رديف اول تا سوم به چهار سال حبس محکوم و در حال سپری کردن محکوميت هستند. متهمان رديف چهار به بعد نيز به يک سال حبس محکوم شدند و حبس آنان به صورت تعليقی است.»
نه فقط امروز، که از اولين روزهای پيدايی بابيت و بهاييت اين پرسش مطرح بوده است که چرا برخورد روحانيون شيعه، پيش و پس از انقلاب اسلامی، نسبت به بابيان و بهاييان خشن تر، سرکوب گرانه تر و پيگيرتر از برخورد آنان با ديگر مذاهب اسلامی و غير اسلامی بوده است، در حالی که بابيان و بهاييان، به دليل اعتقاد به رسالت پيامبر اسلام و امامت ۱۲ امام شيعه، از همه مذاهب اسلامی و شعب گوناگون شيعه، به مذهب رسمی ايران، شيعه دوازده امامی، نزديک ترند.
آزادی همه اديان، حق بيان و تبليغ آزادانه عقايد دينی و حق اجرای آزادانه آيين های مذهبی، گذشته از محتوا، تاريخ و آموزه های اديان، از مهم ترين مواد اعلاميه حقوق بشر است و جمهوری اسلامی همواره از اين منظر با انتقادهای بسيار رو به رو بوده است.
اما برخورد روحانيت شيعه با بابيان و بهاييان، از منظر حجم و کيفيت مبارزه نظری و از ديدگاه خشونت، تدوام و استمرار و شدت سرکوب در عرصه عمل، با برخورد آنان با همه مذاهب ابراهيمی و غير ابراهيمی، اسلامی و غير اسلامی، و حتی با پيروان نظری مکاتب فلسفی غيرمذهبی، تفات بنيادين دارد.
گرچه سه مذهب غير اسلامی اما به رسميت شناخته شده يهوديت، مسيحيت و زرتشتی، در سه دهه اخير، با دشواری هايی در تبليغ آزادانه عقايد و اجرای آيين های مذهبی خود رو به رو بوده اند، اما اين دشواری ها، به جز در مورد يکی از شاخه های مسيحيت و برخی مسلمانان مسيحی شده، با آنچه در پيش از انقلاب و سه دهه گذشته بر بابيان و بهاييان رفته است، چندان متفاوت است که پرسش هايی جدی را مطرح می کند.

همه، جز بهاييان
در جمهوری اسلامی ، علاوه بر سه مذهب رسمی، پيروان اغلب مذاهب و اديان به رسميت شناخته نشده در قانون اساسی، چون سيک ها و بودايی ها نيز، جز در مواردی نادر و مقطعی، به صورت دوفاکتو تحمل شده و از امتيازاتی، البته محدود، چون اجرای خصوصی مناسک و آيين های مذهبی و داشتن معابد و گورستان های خود برخوردارند.
حتی گرايش های نظری غير مذهبی متمايل به چپ سنتی ضد آمريکايی و طرفداران ليبراليسم اقتصادی، به شرط پرهيز از فعاليت های جدی سياسی، در حد محدودی، تحمل می شوند.
هواداران گرايش های فکری متفاوت و حتی غير مذهبی، بازهم در حد محدودی، می توانند کتاب ها و مقالاتی، دست کم در توضيح برخی عقايد خود، منتشر کنند.
 برخی آثار دينی مذاهب اسلامی، چون شيعه هفت امامی يا اديان غير اسلامی چون سيک ها و بودايی ها، البته با سانسور بخش هايی، منتشر شده اند.
اما بابيان و بهاييان، نه فقط از حق بيان، تبليغ ، انتشار آثار و اجرای آيين های مذهبی، داشتن معابد و گورستان و... محرومند، بلکه هر از چندی زندانی و گاه اعدام شده اند.

خشونت مدام
از همان نخستين روزهای پيدايش مذهب بابی و شکل گيری بهاييت، روحانيت شيعه آنان را «فرقه ضاله» ارزيابی و به ارتداد، فعاليت جاسوسی در پوشش مذهب، همکاری با سازمان های جاسوسی خارجی، همکاری با سلطنت و... متهم کرد و کمر به نابودی آنان بست.
سيد محمد علی باب، بنيانگذار بابيت به تحريک روحانيون شيعه و به دستور اميرکبير اعدام شد.
تاريح قاجاريه از دوران ناصری به بعد، ده ها فتوای قتل عليه بابيان و بهاييان، ده ها مورد هجوم متعصبان شيعه به خانه های بابيان و بهاييان، قتل عام، کشتار، غارت و آتش زدن خانه های پيروان اين مذهب را ثبت کرده است.
دشمنی با بهاييان چندان در جامعه رواج داشت که متهم کردن مشروطه خواهان به «بابی گری»، مهم ترين سلاح نظری مستبدان به دوران انقلاب مشروطه بود و جالب آنکه حتی آزادی خواه ترين رهبران فکری و سياسی مشروطه نيز سرکوب و کشتار بهاييان را ناديده گرفته و در مواردی تاييد کرده اند.
مبارزه خشونت آميز فکری و عملی روحانيت شيعه با بابيان و بهاييان حتی به دوران پهلوی اول نيز متوقف نشد.
آيت الله بروجردی، بزرگ ترين مرجع تقليد شيعه در دهه سی، به دوران قدرت گيری حزب توده متمايل به چپ، سرکوب بهاييان را چون يکی از مهم ترين برنامه های زندگی مذهبی خود پی گرفت تا جايی که روزنامه های اين دوران،  دست کم هر ماه يک بار، گزارش هايی را در باره قتل عام، کشتار و غارت خانه های بهاييان در روستاها و شهرهای مختلف ايران، که اغلب به تحريک و رهبری روحانيون و با حمايت آشکار مرجع تقليد رخ می داد، منتشر کرده اند.
پس از کودتای ۲۸ مرداد ۳۲ نيز اين مبارزه به شدت ادامه يافت؛ از جمله حجه الاسلام فلسفی، نماينده آيت الله بروجردی، با شاه ملاقات و از سوی بزرگ ترين مرجع تقليد شيعيان، شاه را به سرکوب بهاييان ترغيب کرد.
توصيه آيت الله موثر افتاد و به گزارش روزنامه ها، تيسمار باتمانقليج، رييس وقت ستاد ارتش، در راس افسران و سربازان و به دستور شاه، مراکز مذهبی بهاييان را اشغال و تخريب کرد.
روحانيون شيعه در دهه های ۴۰ و ۵۰ بهاييان را به همکاری با پهلوی دوم متهم کردند. همزمان برای مبازه فکری و عملی با بهاييان «انجمن حجتيه»  بر پا و چندان از آن حمايت شد که اين سازمان به يک سازمان قوی سراسری بدل شد.

بهاييت تنها مذهبی در ايران است که روحانيت شيعه برای مبارزه با آنان نهاد ويژه ای تاسيس کرده است.

بهاييت تنها مذهبی در ايران است که روحانيت شيعه برای مبارزه با آنان نهاد ويژه ای تاسيس کرده است.
دشمنی با بهاييان چندان ريشه دار و مستمر بود که حتی در روزهای انقلاب، در کنار اشغال و تخريب نهادهای مالی و امنيتی حکومت، کشتن و تخريب و آتش زدن خانه های بهاييان فراموش نشد و از جمله در قريه سعدی شيراز، بهاييان قتل عام شدند.
پس از انقلاب، اموال و مراکز مالی و مذهبی بهايی و اموال بهاييان معروف مصادره شد و تعدادی از بهاييان در سه دهه گذشته زندانی و اعدام شدند.

سکوت اپوزيسيون و اصلاح طلبان
برخورد متفاوت با بهاييان به روحانيت شيعه محدود نشده و دامن اپوزيسيون و منتقدان جمهوری اسلامی را نيز گرفته است.
از عصر قاجاری تا چند سال پيش، سرکوب نهادينه شده و مستمر بهاييان، اغلب، با سکوت گرايش های غير حکومتی و اپوزيسيون، حتی سازمان های چپ مدافع آزادی اديان، همراه بوده است.
در چند سال گذشته برخی چهره های برجسته جناح های حکومتی، از جمله اصلاح طلبان مذهبی، گه گاه، به سرکوب پيروان برخی مذاهب از جمله دراويش شيعه اعتراض کرده اند، اما سرکوب خشن بهاييان، اگر نه با تاييد، که دست کم با سکوت کامل همه جناح های حکومتی رو به رو بوده است.
راديکال ترين چهره های سياسی و نظری رفرميست های مذهبی، که در محافل آکادميک و بحث های نظری از «نسبيت اديان»، «صراط های گوناگون» و «گفت و گوی آزاد همه اديان و تمدن ها» سخن گفته اند، در باره سرکوب بهاييان سکوت کرده و در دفاع از سکوت يا تاييد خود آنان را «يک فرقه سياسی خارجی ساخته» و «يک جريان و تشکيلات غير مذهبی» توصيف کرده اند.

آموزه های بهايی و برخورد متفاوت روحانيت
تفاوت برخورد نظری و عملی روحانيت شيعه با بهايی ها را شايد بتوان در دلايلی از جمله در دو آموزه بهاييان در باره مهدويت و روحانيت، گذشته از درستی يا نادرستی اين آموزه ها، توضيح داد:
بابيان و بهاييان مدعی هستند که با ظهور امام دوازدهم شيعه، دوران انتظار برای منجی موعود به پايان رسيده و با نزول مذهب نو، قوانين و شريعت اسلامی منسوخ شده است.
روحانيت شيعه، به ويژه از زمان سلطه اصوليون به دوران قاجار، حضور، حيات، مشروعيت، قدرت و نفوذ مذهبی و سياسی خود و مراجع تقليد را در نسبت با امام دوازدهم به دوران غيبت او و در پاسداری و بازتوليد شريعت اسلامی و تطبيق آن با ضرورت های زمان و زمانه توضيح داده است.
ادعای ظهور امام دوازدهم و نسخ شريعت اسلامی به معنای آن است که دوران غيبت و همراه با آن دوران حيات، حضور، مشروعيت، نفوذ و قدرت معنوی و مادی روحانيت شيعه، به ويژه نهاد مرجعيت بنيادگرا يا رفرميست، به پايان رسيده است.

بابيان و بهاييان مدعی هستند که با ظهور امام دوازدهم شيعه، دوران انتظار برای منجی موعود به پايان رسيده و با نزول مذهب نو، قوانين و شريعت اسلامی منسوخ شده است.
ادعای ظهور امام غائب همه زمينه ها و کارکردهای روحانيت شيعه، از جمله ولايت شرعی و سياسی فقيه، حق صدور فتوا و رهبری دينی و سياسی روحانيون را منتفی می کند.
بهاييان شايد تنها مذهب معروفی درجهان باشند که روحانيت را، حتی برای آموزش و بازتوليد آموزه های دينی و اجرای آيين ها و مناسک مذهبی خود نفی می کنند.
در همه اديان و مذاهب معروف ابراهيمی و غير ابراهيمی ، روحانيت دست کم در عرصه اجرای آيين های مذهبی و آموزش و بازتوليد آموزه های دينی، نقش و کارکرد داشته و متناسب با اين کارکردها مشروعيت می يابد.
اعتراض به قدرت روحانيت از زمينه های پيدايی برخی مذاهب از جمله پروتستانيسم بود، اما حتی افراطی ترين شعبه های پروتستانيسم نيز وجود، حضور و نقش، و در نتيجه نفوذ کشيش ها را برای اجرای آيين ها و مناسک مذهبی روا داشته و پذيرفته اند.
در برخی تفسيرهای شيعه از جمله تفسير کسانی چون علی شريعتی نيز، به رغم نفی روحانيت حرفه ای، کارکردهايی در عرصه اجرای آيين های مذهبی و آموزش و بازتوليد آموزه های دينی برای متخصصان دينی غير حرفه ای محفوظ مانده است.
نفی راديکال روحانيت، ادعای پی ريزی دينی را که در هيچ يک از کارکردها و آيين های خود به روحانيت نياز ندارد، برخی مورخان، واکنش بنيانگذاران بابيت و بهاييت به  قدرت گسترده دينی، اجتماعی، فرهنگی و سياسی روحانيت شيعه به دوران قاجار نسبت می دهند.
ادعای پی ريزی دينی بدون روحانيت و مکتبی بدون کميسرهای فکری و نظری را می توان از ديدگاه های گوناگون، از جمله از منظر عملی بودن يا نبودن، نقد و بررسی کرد، اما دينی که دست کم در عرصه نظری و مبادی اوليه خود، همه کارکردها و وجود روحانيت را در همه شکل های آن نفی کرده و سرچشمه اصلی مشروعيت روحانيت شيعه را با ادعای ظهور امام غائب و وضع دينی نو منتفی کرده است، برخوردی متفاوت را به جان خريده است.
ريشه يابی دلايل برخورد متفاوت روحانيت شيعه با بهاييان اما مبحثی است نظری و باز برای بررسی های آکادميک.
در موقعيت کنونی مساله عملی و حاد آزادی همه مذاهب و حق يک سان پيروان همه اديان در بيان، تبليغ و اجرای مناسک و آئين های مذهبی خود، جدا از محتوا، کيفيت ، سمت و سوی آموزه ها و تاريخچه هر مذهبی، و نيز حق شهروندان برای غير مذهبی بودن و بيان و تبليغ مواضع نظری خود، به يکی از مهم ترين کارکردهای ضروری هواداران حقوق بشر و دموکراسی در ايران بدل شده است.

منبع: لینک

دادستان عمومي و انقلاب شيراز با اشاره به خبر راديو بي بي سي مبني بر درخواست وزارت خارجه آمريكا مبني بر آزادي سه شهروند بهايي در شيراز گفت‏:‏ اين افراد به اتهام اقدام عليه امنيت عمومي و عضويت در گروه هاي ضد انقلاب زنداني هستند‏.‏

 

به گزارش خبرنگار «جهان»، حجت الاسلام جابر بانشي افزود‏: ‏پرونده زندانيان يادشده و پنجاه نفر ديگر از بهاييان از سال ‏85‏ در جريان بود كه با رسيدگي قضايي و طي مراحل قانوني پنجاه نفر از اين افراد حكم تعليق محكوميت گرفتند و سه نفر به زندان محكوم شدند‏.
وي اظهار داشت‏:‏ تبليغ گسترده براي ايجاد انحراف در دين، اقدام عليه نظام اسلامي و عضويت در گروه هاي ضد انقلاب از جمله اتهامات اين سه نفر است و بر اساس قوانين موجود و با طي همه تشريفات و مراحل قانوني اين افراد زنداني شده اند‏.‏
دادستان شيراز اضافه كرد‏: ‏مابقي افراد كه در تحقيقات اوليه تعليق محكوميت دريافت كردند با قرار كفالت و وثيقه در آزادي به سر مي برند، اما محكوميت اين سه نفر قطعي بود از اين رو در زندان به سر مي برند‏.‏
وي افزود‏:‏ فرصت اعتراض در راي اوليه نيز براي اين سه نفر در نظر گرفته شد و اين حقوق نيز به آنها داده شد كه به راي صادره اعتراض كنند ، از اين رو پرونده به دادگاه تجديد نظر رفت اما دادگاه تجديد نظر نيز آنان را محكوم به حبس كرد‏.‏
بانشي با بيان اينكه مدت زندان بايد براي آنان سپري شود تا زمينه آزادي آنان فراهم آيد گفت‏: ‏هنوز مدت زندان اين افراد به سرنيامده از اين رو نمي توان براي آزادي آنان سخني گفت‏.

اين گزارش حاكي است در اين رابطه راديو فردا نوشت: وزارت خارجه آمريكا در بيانيه اي از ايران خواسته است تا سه شهروند بهايي را كه به اتهام تبليغ و اقدام عليه امنيت ملي جمهوري اسلامي از ‏9‏ ماه پيش در بازداشت به سر مي برند، آزاد كند‏.‏

 در اين بيانيه آمده است، "مشخص نيست اين سه نفر به نام هاي "هاله روحي جهرمي"، "رها ثابت سروستاني" و "ساسان تقوي" به چه دليلي در بازداشت هستند، ممكن است، آنها تنها به دلايل عقيدتي زنداني شده اند‏.‏"
به ادعاي اين راديو، اين سه نفر و ‏51‏ نفر ديگر در يك سازمان غيردولتي در شيراز فعاليت مي كردند كه براي كودكان فقير كلاس هاي كمك آموزشي برگزار مي كرد، اما اين امكان وجود دارد، بازداشت اين افراد به دليل تبليغ بهاييت صورت گرفته باشد‏.
پايگاه اينترنتي اين راديو، اظهارات "وحيد وحدت حق" با عنوان پژوهشگر بنياد دموكراسي اروپايي در زمينه ايران را در اين باره منتشر كرد‏.‏
وحدت حق كه به گفته راديو فردا، پرونده اين سه تن را از نزديك دنبال كرده مي گويد، بر پايه گزارش سازمان عفو بين الملل، افراد بازداشتي كه از ‏9‏ نوامبر ‏2007‏ در زندان شيراز زنداني هستند، براي بار دوم دستگير شده اند و دليل دستگيري آنها هنوز مشخص نيست‏.‏
وي در ادامه مي گويد، اين افراد مددكار اجتماعي هستند و در يكي از توابع شهر شيراز به كودكان فقير آموزش مي دادند‏.‏
وحدت حق درباره نحوه دستگيري اين سه تن مي گويد، اين افراد پيشتر چند هفته اي در زندان بودند و با پرداخت وثيقه هاي سنگين آزاد شدند‏.‏
اما ‏9‏ نوامبر از وزارت اطلاعات با آنها تماس گرفته شده و از آنها خواسته شد، براي دريافت وسايل باقي مانده خود در زندان شيراز به يكي از اداره هاي وزارت اطلاعات اين شهر بروند اما اين سه نفر پس از مراجعه به اين اداره زنداني شدند‏.
به گزارش اين راديو ، سازمان عفو بين الملل و جامعه بين المللي بهاييان نگراني خود را از احتمال شكنجه نامبردگان اعلام كرده اند‏.‏

به ادعاي اين راديو، اين سه نفر براي موسسه پژوهشي كودكان دنيا كار مي كردند كه موسسه اي غيردولتي بوده و در وزارت كشور ثبت شده و از شوراي شهر شيراز نيز مجوز داشته است‏.‏
وحدت حق در ادامه با اشاره به اينكه اين فعالان اجتماعي با مجوز فعاليت مي كردند، مي گويد، به نظرم تنها دليل دستگيري اين افراد، بهايي بودن آنها است و هيچ اتهام ديگري از سوي مقامات رسمي جمهوري اسلامي به آنها زده نشده است‏.‏"

وي در ادامه به فتواي آيت الله "مكارم شيرازي " اشاره مي كند كه بهاييان را از كفار خوانده بود‏.‏

راديوي آمريكايي فردا در پايان افزود‏:‏ يكي از اتهامات اين سه فعال اجتماعي، تدريس كتابي به كودكان بوده كه گفته شده اين كتاب از تعاليم كيش بهايي الهام گرفته است‏.‏

 

منبع: لینک

Wed / 23 01 2008 / 19:24

ایران امروز: شهروندان بهایی ساکن شیراز در روزهای اخیر تحت فشار شدید مقامات قضایی در این شهر قرار ‏گرفته‌اند. برخی از افراد بهایی به جرم «اقدام علیه امنیت» و «تبلیغ علیه نظام» در زندان بسر می‌برند و برخی ‏دیگر منتظر محاکمه در دادگاه هستند.‏

پنجاه و چهار جوان بهایی که کار‏‎ ‎آموزش مهارتهای زندگی با مجوز شورای شهر شیراز در محله‌های فقیر ‏نشین را‏‎ ‎انجام می‌دادند، به اتهام «اقدام علیه امنیت» و «تبلیغ علیه نظام» در دادگاه‏‎ ‎انقلاب شیراز محکوم شدند. ‏

نکته قابل توجه اینکه این عده از حق داشتن وکیل محروم بوده‌اند. این افراد به ۴ سال زندان محکوم شدند که ‏حکم ۳ نفر از آنان‏‎ ‎قابل اجرا و بقیه تعلیقی است. دادگاه این افراد را همچنین به شرکت اجباری در‎ ‎کلاسهای ‏سازمان تبلیغات و درسهای اسلامی محکوم کرده است. این افراد به حکم صادره اعتراض نمودند، اما به ‏اعتراض آنها ‏‎ ‎ظرف روزهای پنجشنبه و جمعه در شعبه ۹ دادگاه تجدید نظر فارس رسیدگی شده است. در این ‏مرحله نیز این افراد از حق دفاع حقوقی توسط وکیل محروم بوده‌اند.‏

در راستای افزایش فشار بر شهروندان بهایی، در طول سه ماه گذشته، هفت دختر دانش آموز دبیرستانی از ‏دبیرستان حضرت معصومه‎ ‎شیراز اخراج شدند. در پی اعتراض آنها پدر یک دانش آموز و خود وی به مدت دو ‏هفته بازداشت شدند. این افراد بازداشت شده با سپردن قرار وثیقه ۲۰ میلیون تومانی بطور موقت آزاد شده‌اند. ‏دانش آموزان دبیرستان با سپردن تعهد به‎ ‎کلاس درس بازگشته اند. ‏

لازم به ذکر است که‎ ‎بازرسی از منازل پیروان این اقلیت دینی در دستور کار مامورین امنیتی است. در همین‎ ‎رابطه چندین ‏منزل بازرسی و چندین پرونده در دادسرای انقلاب شیراز تشکیل‎ ‎شده است.‏‎ ‎

بهاییت در حکومت جمهوری اسلامی بطور رسمی به عنوان یک دین شناخته نشده است و افراد بهایی با تایید ‏قانون از تبعیض حکومتی رنج می‌برند و از بسیاری حقوق اجتماعی از جمله رفتن به دانشگاه و داشتن شغل‌های ‏دولتی محروم هستند. ‏

در سال گذشته، سازمان عفو بین الملل متن دستور کتبی آیت الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی را مبنی بر ‏دستور جمع‌آوری اطلاعات درباره بهایی‌ها منتشر نمود. دستور جمع‌آوری اطلاعات درباره این اقلیت مذهبی که ‏توسط رهبر حکومت جمهوری اسلامی صادر شده بود، به عنوان نشانه‌ای از مقدمه‌چینی برای آغاز سرکوب ‏گسترده آنان از سوی مدافعان حقوق بشر تلقی شده و نگرانی عمومی را در این زمینه برانگیخت. اکنون با آغاز ‏پیگرد قضایی شهروندان بهایی در شیراز زمینه‌ای چنین نگرانی خیلی جدی‌تر شده است.‏

 

منبع: لینک

وزارت خارجه آمریکا خواستار آزادی سه شهروند بهائی در ایران شده که به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی، به حکم دادگاه انقلاب شیراز به مجازات زندان محکوم شده و ماههاست در زندان به سر می برند.

تدریس کتاب نسائم تأیید، یکی از کتب آموزشی کودکان بهائی برای کودکان و نوجوانان مسلمان در ایران از عوامل زندانی شدن بهائیان در شیراز بوده است

 

این سه نفر عضو گروهی 54 نفره از جوانان بهائی بوده اند که در محله ‌های فقیر‏نشین شیراز کلاسهایی برای رفع اشکالات درسی و آموزش مهارتهای زندگی به کودکان و نوجوانان خانواده های کم بضاعت دایر کرده بودند.
اما به نظر می رسد که مقامات جمهوری اسلامی هدف از فعالیت آنان را تبلیغ کیش بهائی ارزیابی کرده باشند که در ایران به رسمیت شناخته نمی شود و پیروان آن از بسیاری از حقوق اجتماعی محرومند.
گزارشها حاکی از این است که همه اعضای گروه تحت پیگرد قضائی قرارگرفته اند و غیر از سه نفری که در دادگاه محکوم شناخته شده اند، دیگر اعضای گروه نیز در انتظار محاکمه به سر می برند.
بازداشت این 54 نفر جمعه 29 اردیبهشت (نوزدهم مه) گذشته انجام گرفته و جامعه بین المللی بهائیان اعلام کرده که از سالهای دهه شصت خورشیدی تاکنون هیچگاه این تعداد از بهائیان به صورت دسته جمعی در ایران بازداشت نشده اند.
وزارت خارجه آمریکا شرایط محاکمه این گروه از جوانان بهائی را ناعادلانه خوانده است.
دادخواست یکی از محکومان به نام رها سروستانی که نسخه ای از آن در اختیار بی بی سی قرار گرفته نیز حاکی است که هیچ وکیلی، حاضر به دفاع از او در دادگاه نشده و حکم دادگاه به صورت شفاهی به او ابلاغ شده است.
رها سروستانی که به نظر می رسد متهم اصلی پرونده باشد، در این دادخواست نوشته که دادگاه انقلاب شیراز در حکمی که هیجدهم شهریور (نهم سپتامبر) گذشته به او ابلاغ شده، او را به جرم فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران به نفع گروهها و سازمانهای مخالف نظام به یک سال زندان و به جرم تشکیل و اداره گروههای غیرقانونی با هدف بر هم زدن امنیت کشور به سه سال حبس (مجموعاً چهار سال زندان) محکوم کرده است.
خانم سروستانی خطاب به دادگاه تجدیدنظر استان فارس نوشته که او و دیگر بهائیانی که دستگیر شده اند عضو سازمانی غیردولتی به نام مؤسسه پژوهشی کودکان دنیا هستند که در وزارت کشور ثبت شده و مجوز فعالیت داشته، علاوه بر آن برای تشکیل کلاسهایی که برای کودکان و نوجوانان مناطق محروم برگزار کرده بودند از شورای شهر شیراز مجوز داشته اند و بنابر این نباید گروهی غیرقانونی و برهم زننده نظم عمومی به شمار روند.
مسئولان موسسه پژوهشی کودکان دنیا در گفتگو با بخش فارسی بی بی سی اعلام کردند این موسسه که در بیست استان کشور فعالیت دارد، در استان فارس دفتری نداشته و نام رها سروستانی نیز در هیچ یک از پرونده های این موسسه، نه به عنوان عضو و نه با هیچ عنوان دیگری، وجود ندارد.
مؤسسه پژوهشی کودکان دنیا که دفتر آن در تهران قرار دارد، خود را در سایت اینترنتی اش سازمانی مستقل، تخصصی و پژوهشی معرفی کرده که در سال 1373 با کوشش گروهی از متخصصان تعليم و تربيت، دانشگاهيان، پژوهشگران، مربيان و مديران مراکز آموزشی کودکان خردسال تأسیس شده و هدفش کمک به گسترش برنامه های مراقبت برای رشد و تکامل کودکان خردسال در ايران است.
اين مؤسسه اعلام کرده به دليل "ترويج تفکر ضرورت حمايت همه جانبه از کودکان خردسال، از بدو تولد تا هفت سالگی" از سوی بنياد ترويج علم، برنده جايزه ويژه ترويج علم در سال 1380 شده است.
رها سروستانی نوشته که وی و دیگر هم مسلکانش با مجوزی که از شورای شهر شیراز داشته اند، از سه سال پیش کلاسهای رفع اشکالات درسی، قصه گویی، نقاشی، بازی و آموزش مهارتهای زندگی فردی و اجتماعی برای کودکانی تشکیل داده بودند که شاید عدم فرصتهای مالی به آنها اجازه نمی داد آموزشهای مربوط به سن خود را دریافت کنند.
به نوشته وی، این کلاسها با رضایت والدین کودکان و نوجوانان در جلوی منازل آنان و در ملأ عام برگزار می شده و همواره رضایت خانواده ها و مردم محل را به دنبال داشته است.
خانم سروستانی در درخواست خود به کتاب نسائم تأیید (Breezes of Confirmation) اشاره کرده و نوشته که احتمالاً استفاده از این کتاب در کلاسهای آموزشی وی و همکارانش برای کودکان در ایراد اتهام بر آنان نقش داشته است.
وی تأکید کرده که این کتاب جهت تبلیغ مرام خاصی تهیه و منتشر نشده، محتوای آن با هدف تقویت قابلیتهای فردی و اجتماعی و علمی و اخلاقی نوجوانان تنظیم گردیده و ناشر آن، یعنی انتشارات آمریکایی (Developing Learning Press) ارتباطی با هیچ دیانت و عقیده و مرام خاصی ندارد.
اما یکی از مسئولان دفتر اروپایی این انتشارات در کشور لوکزامبورگ به بخش فارسی بی بی سی گفت که کتاب نسائم تأیید و دیگر نشریات این بنگاه انتشاراتی، الهام گرفته از تعالیم کیش بهائی است.
نسائم تأیید داستان چند دختر و پسر نوجوان در کشور آفریقایی زامبیاست که به دنبال دریافت "تأیید الهی" اند.
این کتاب در محافل آموزش تعالیم بهائی در نقاط جهان، جزو کتب درسی اصلی برای کودکان یازده تا دوازده ساله است.
نام کتاب نیز شباهت به نام کتاب نسائم الرحمن دارد که از کتب دینی بهائیان و شامل گزیده ای از آثار سیدعلی محمد باب و میرزا حسینعلی نوری (بهاء الله) پایه گذاران کیش بابی و بهائی است.
رها سروستانی در درخواست تجدیدنظر خود نوشته که هیچیک از کودکان و نوجوانانی که طی سه سال در کلاسهای آموزشی وی و همکارانش شرکت کرده اند نمی دانسته اند که اغلب کسانی که این کلاسها را تشکیل داده اند بهائی مذهبند و تنها پس از بازداشت آنان پی به این موضوع بردند. 
 
رها سروستانی
به نوشته وی حتی چند جوان مسلمان که در فعالیتهای گروه شرکت داشتند و آنها نیز به دست مأموران اطلاعاتی بازداشت شدند از بهائی بودن 54 عضو دیگر گروه بی اطلاع بودند.
آن گونه که خانم سروستانی نوشته، سازمان غیردولتی حقوق کودک در شیراز نیز با این گروه همکاری می کرده و اعضای این سازمان نیز بازداشت اما در همان روز اول آزاد شدند.
در درخواست تجدیدنظر رها سروستانی آمده: "بهائیان جزو گروهها و سازمانهای مخالف نظام محسوب نمی شوند زیرا اولاً هیچگونه قانون یا حکمی که دیانت بهائی و بهائیان را مشمول آن قرار دهد وجود ندارد، ثانیاً مسئولان محترم مملکتی بارها در سخنرانیها و نظرات خود اظهار نموده اند که کسی به خاطر بهائی بودن تحت تعقیب قرار نمی گیرد و بهائیان مثل دیگر شهروندان در ایران زندگی می کنند و جان و مالشان محترم است، بخشنامه ها و دستورالعملهایی نیز در این خصوص از سوی مقامات حکومتی صادر شده است، ثالثاً ... احکام و روش بهائیان در اطاعت و متابعت از قوانین و مقررات و نظام حکومتی و احترام نسبت به مسئولان امور است و این روش و سلوک لااقل در این مدت استقرار حکومت جمهوری اسلامی برای مسئولان ممکلتی کاملاً احراز و آشکار شده است".
رها سروستانی نوشته که مأموران اطلاعاتی به مدت سی روز او را در بازداشتگاه سپاه پاسداران مورد بازجویی قرار دادند و چهار جلسه نیز در دادگاه شرکت و از خود دفاع کرده است اما دادگاه عمدتاً بر اساس یادداشتهای شخصی یک فرد رأی به محکومیت وی و همکارانش داده است.
وی در عین حال تأیید کرده که طی سفری به کشور امارات متحده عربی، آموزشی درباره کتب روحی که کتب آموزشی بهائیان به شمار می روند و کتاب نسائم تأیید نیز یکی از آنهاست دیده اما این سفر هیچ ربطی به فعالیتهایش در شیراز ندارد.
شهر شیراز که رها سروستانی و همکیشانش در آن به فعالیت اجتماعی مشغول بوده و بازداشت شده اند، خاستگاه مذهب بهائیت در اواسط قرن نوزدهم میلادی است.
این مذهب اگرچه از ایران آغاز شد اما با تبلیغ آن در سراسر جهان، اکنون در اقصی نقاط عالم پیروانی دارد که جامعه بین المللی بهائیان شمار آنان را میلیونها نفر و در ایران حدود سیصد هزار نفر برآورد می کند.
در ایران، پس از روی کارآمدن حکومت جمهوری اسلامی بسیاری از بهائیان تحت پیگرد قرار گرفتند و شمار زیادی از آنان این کشور را ترک کردند.
آمار جامعه بین المللی بهائیان حاکی از این است که طی نخستین سالهای حکومت جمهوری اسلامی در ایران، حدود دویست بهائى در ایران کشته یا اعدام شدند.
آن گونه که دفتر نمایندگی جامعه بین‌المللى بهائیان در سازمان ملل متحد اعلام کرده، بازداشت 54 بهائی در شیراز شمار بهائیانی را که از آغاز سال 2005 میلادی در ایران مدتی را در بازداشت گذراندند به بیش از ۱۲۵ نفر رساند اما در سالهای اخیر موردی از اعدام بهائیان در ایران گزارش نشده است.

 منبع: لینک

سخنگوی قوه قضاییه از محکومیت اعدام چند نفر به جرم مفاسد اقتصادی خبر داده و اطلاعاتی را در مورد محکومیت بهائیان در شیراز، پرونده شهرام جزایری و حبس تعدادی از دانشجویان در اختیار رسانه ها قرار داده است.

به گفته سخنگوی قوه قضاییه حکم یکی از محکومان به اعدام اجرا شده است

 

روز سه شنبه، 29 ژانویه (9 بهمن)، علیرضا جمشیدی، سخنگوی قوه قضاییه جمهوری اسلامی، در مصاحبه با خبرنگاران در تهران با اشاره به یک پرونده مربوط به مفاسد اقتصادی گفت که چهار متهم این پرونده مجرم شناخته و به اعدام محکوم شده اند و یکی از احکام به اجرا گذاشته شده است.
به گفته آقای جمشیدی، این پرونده به فعالیت های سه کارمند سابق گمرک فرودگاه مهرآباد و یک حق العمل کار گمرک ارتباط داشته است.
سخنگوی قوه قضاییه اتهام این افراد را "فساد اداری و جرایم اقتصادی از قبیل ارتشا و اخلال در نظام اقتصادی کشور از طریق تقلب" توصیف کرده که به صدور حکم اعدام برای هر چهار نفر منجر شده است.
وی گفت که حکم اعدام درباره حق العمل کار گمرک به اجرا گذاشته شده اما سه کارمند سابق فرودگاه مهرآباد تهران تقاضای یک درجه تخفیف در مجازات خود را کرده اند که این تقاضا در حال بررسی است.
سخنگوی قوه قضاییه گفت که اقدام این افراد "تقلب در ارزیابی کالاهای موجود در گمرک" بوده و افزود که "حکم اعدام برای مجرمان اقتصادی در شرایط خاص صادر می شود و عمدتا مربوط به مواردی است که متهم یک پرونده در نظام اقتصادی کشور اخلال ایجاد می کنند."
 
تنها مورد دیگر صدور و اجرای مجازات مرگ برای یک متهم به جرایم اقتصادی در جمهوری اسلامی به پرونده فاضل خداداد و کلاهبرداری از سیستم بانکی ارتباط دارد هر چند دادگاه برای متهم ردیف دو پرونده که برادر رئیس وقت بنیاد مستضعفان بود حکم حبس ابد صادر کرد و این مجازات هم بعدا تخفیف یافت

آقای جمشیدی در مورد دوره وقوع جرم و زمان تشکیل پرونده و برگزاری دادگاه و همچنین نحوه رسیدگی قضایی به این پرونده و دامنه اقدامات این افراد و تبعات آن در اخلال در نظام اقتصادی کشور توضیحی نداد و تنها گفت که "این پرونده جدید نیست."
وی همچنین از محکومان نام نبرد و توضیح نداد که به چه دلیل حکم اعدام فقط در مورد حق العمل کار گمرک به اجرا در آمده در حالیکه تقاضای تخفیف مجازات سه نفر دیگر قابل رسیدگی تشخیص داده شده است.

پرونده بهائیان، شهرام جزایری و دانشجویان
سخنگوی قوه قضاییه در مصاحبه روز سه شنبه در مورد ماجرای دستگیری و محکومیت تعدادی از بهائیان در شیراز نیز توضیحاتی داد.
وی گفت که تعداد بازداشت شدگان پنجاه و چهار نفر بوده است که "تبلیغاتی علیه نظام داشتند."
 

 سخنگوی قوه قضاییه از بازداشت دانشجویان در تجمع اخیر ابراز بی اطلاعی کرده است

 

به گفته آقای جمشیدی، از این تعداد، متهمان ردیف اول تا سوم به چهار سال حبس محکوم شده اند که دوره محکومیت خود را می گذرانند و محکومیت متهمان ردیف چهار به بعد نیز یک سال حبس تعلیقی بوده است.
در مصاحبه روز سه شنبه، از سخنگوی قوه قضاییه در مورد وضعیت پرونده شهرام جزایری نیز سوال شد و آقای جمشیدی گفت که دادگاه تجدید نظر و دیوان عالی کشور رای خود را در این مورد صادر کرده اند اما اطلاع رسانی در این مورد را به چند هفته دیگر موکول کرد هرچند اظهار داشت که طبق قانون، مجازات فرار، حداکثر سه سال حبس است.
به گفته آقای جمشیدی، این پرونده در دو بخش مربوط به مفاسد اقتصادی و فرار از زندان دنبال شده که در ارتباط با فرار متهم، پرونده ای در مورد احتمال سهل انگاری قضات و ماموران زندان در دادسرای انتظامی قضات در دست رسیدگی است.
آقای جزایری در سال 1380 به جرم فساد مالی و اخلال اقتصادی به حبس ابد محکوم شد اما در سال 1385 و هنگامی که این پرونده مجددا در دادگاه مطرح بود، وی توانست از دست ماموران بگریزد اما بعدا در دبی دستگیر و به ایران بازگردانده شد.
سخنگوی قوه قضاییه همچنین به ماجرای مرگ یک دانشجو در زندان سنندج نیز اشاره کرد و گفت که علت نهایی مرگ این دانشجو در دست بررسی است و از خانواده او نیز خواسته شده که اگر در این مورد شکایتی دارند، شکایت خود را تسلیم کنند.
وی گزارش تجمعات دو روز گذشته دانشجویان در برخی دانشگاه ها را هم مطرح کرد و گفت که هنوز در مورد دستگیری در این تجمعات گزارشی دریافت نکرده است.
ظاهرا منظور آقای جمشیدی تظاهرات روزهای اخیر در کوی دانشگاه تهران بوده است.
سخنگوی قوه قضاییه همچنین از آزادی هشت دانشجویی که قبلا بازداشت شده بودند خبر داد و گفت که قرار بازداشت آنان به آزادی به قید وثیقه تبدیل شده که با سپردن وثیقه آزاد خواهند شد.

مجازات اعدام در ایران و مفاسد اقتصادی
گرچه صدور احکام اعدام برای جرایم اقتصادی در جمهوری اسلامی نادر بوده، اما دادگاه های ایران برای انواع دیگری از جرایم، از جمله در زمینه مرتکبین جرایم جنسی، قاچاق مواد مخدر و اقدامات ضد امنیتی به صدور حکم اعدام مبادرت می کنند.

 

جمهوری اسلامی از نظر اجرای مجازات اعدام در جهان در رده دوم قرار دارد

 

از نظر صدور و اجرای احکام اعدام در جهان، ایران، با جمعیتی حدود هفتاد میلیون نفر، بعد از جمهوری خلق چین، با جمعیتی بالغ بر یک میلیارد و سیصد میلیون نفر، در رده دوم قرار داد.
در سال های بعد از انقلاب، گاه به گاه برخی از گروه ها و افراد از لزوم مبارزه جدی جمهوری اسلامی با مفاسد اقتصادی و به خصوص آنچه که اخلال در نظام اقتصادی کشور نامیده شده حمایت کرده و خواستار مجازات های سنگین برای مرتکبین اینگونه جرایم شده اند.
آنان معمولا مرتکبین جرایم اقتصادی مانند احتکار، گرانفروشی و رشوه خواری را مستوجب مجازات اعدام دانسته اند و خواست آنان گاه از حمایت لفظی برخی مقامات رسمی دولتی نیز برخوردار بوده اما صدور و اجرای احکام اعدام برای اینگونه تخلفات سابقه چندانی نداشته است.
تنها مورد دیگر صدور و اجرای مجازات مرگ برای یک متهم به جرایم اقتصادی در جمهوری اسلامی به پرونده فاضل خداداد و یک کلاهبراداری 123 میلیارد تومانی از سیستم بانکی ارتباط دارد که در سال 1374 اعدام شد.
علاوه بر فاضل خداداد، هجده تن از کارمندان بانک صادرات و مرتضی رفیقدوست، برادر رئیس وقت دادگاه انقلاب نیز از متهمان پرونده بودند.
دادگاه برای مرتضی رفیقدوست حکم حبس ابد و پرداخت چند میلیون تومان جریمه نقدی صادر کرد اما در سال 1380، گزارش شد که حکم زندان وی به پانزده سال حبس تخفیف یافته است و احتمالا آقای رفیقدوست، که شش سال از دوره محکومیت خود را گذرانده، حق درخواست عفو مشروط را دارد.
سخنگوی قوه قضاییه در مصاحبه خود در روز سه شنبه به پرونده مربوط به فساد مالی مدیر یکی از بانک ها هم اشاره کرد و گفت که این پرونده به رشوه خواری ارتباط دارد و از آنجا که هنوز در مرحله تحقیقات مقدماتی است، اطلاع رسانی مقامات دادسرا و نیروی انتظامی درست نبوده است.   

 

منبع: لینک

رها ثابت، ساسان تقوا و هاله روحی، نوامبر ٢٠٠٧ بازداشت شدند، و صرفاً در ارتباط با باورهای خود و عمل به اعتقادات آئین بهائی، دوران محکومیت چهارسالۀ خود را در زندان بسر میبرند.

 

ژنو
۶  فوریه ٢٠٠٨ برابر با ١٧ بهمن ١٣٨۶
(سرويس خبرى جامعۀ جهانى بهائى)
جامعه بین‌المللی بهائی امروز اظهار داشت که اتهام ۵۴ بهائی به «تبلیغ علیه جمهوری اسلامی» از طرف دولت ایران که تقریباً دوسال پیش آنها را دستگیر کرد، اشتباه محض است.
درماه نوامبر، سه نفر از افراد آن گروه مجدداً دستگیر و به چهار سال زندان محکوم شدند.  حکم بقیۀ افراد، یکسال زندان تعلیقی گزارش شده است.
دیان علائی، نمایندۀ جامعۀ بین‌المللی بهائی در سازمان ملل متحد در ژنو، اظهار داشت: «بهائیانی که در ماه می ٢٠٠۶ دستگیر شدند به هیچ وجه اقدامی علیه دولت ننمودند، و صرفاً به هدف مساعدت به جوانان تهی‌دست در شهرِ شیراز، به فعالیت در طرحی انسان‌دوستانه همت گماشتند."

جمعی ازمعلمین و کودکان درکلاسهای آموزشی سهل‌آباد، محله‌ای خارج از شیراز، ایران. این کلاسهای آموزشی در سال ٢٠٠۶ برابر با ١٣٨۵به دستور دولت تعطیل شد

وی گفت: «اتهامات ناروای دولت صرفاً تلاشی است برای سرکوبِ عموم ایرانیانِ بهائی و منحرف کردنِ انتقاد جامعۀ بین‌المللی از کارنامۀ حقوق بشرِ ایران.»
بر اساس گزارشات رسانه‌های خبری، نگرانی از وضع بهائیان زندانی در شیراز هفته گذشته شدّت بیشتری یافت، بعد از آنکه سخنگوی دولت ایران بهائیان را به «تبلیغ علیه جمهوری اسلامی» متهم نمود.  (هرچند بعضی از گزارش‌ها تعداد دستگیرشدگان را ۵۴ نفر اعلام کرده‌اند، منابع بهائی خاطرنشان ساخته‌اند که فقط ۵٣ نفر در ماهِ می ٢٠٠۶ دستگیرشدند.)

کلاسهای آموزشی در سهل‌آباد، محله‌ای خارج از شیراز، ایران

 

چند روز پس از آنکه وزارت امور خارجۀ آمریکا و سازمان عفو بین‌الملل نگرانی خود را از این واقعیت ابراز کرد که سه نفر از بهائیانِ دستگیر شده در ماه نوامبر به نحوی عجولانه و به حکم چهار سال به زندان انداخته شده بودند، اتهامِ تبلیغ علیه نظام از طرف دولت ایران مطرح شد.
براساس گزارش آژانس خبری فرانسه، سخنگوی قوۀ قضائیۀ ایران، علی‌رضا جمشیدی، محکومیت سه نفر زندانی را تأئید کرد و در تاریخ ٢٩ ژانویه به خبرنگاران گفت که ۵١ نفر دیگر به یک سال زندان تعلیقی محکوم شدند، مشروط بر اینکه در کلاسهای سازمان تبلیغات اسلامی کشور حضور یابند.
دیان علائی گفت: «اخباری که از ایران به دست آمده، نمایانگر دولتی است که سخت درتلاش است تا عملِ زندانی کردن سه فرد بیگناه را که به تبلیغ آئین بهائی متهم شده‌اند، توجیه کند و این اتهام را، از دیدِ کج‌بین خود، معادل با «تبلیغ علیه نظام» جلوه دهد.»  وی اضافه کرد: «دلیل واضح‌تر بر این امر آن است که تصمیم دادگاه براین است که متهمین دیگر در کلاسهای بازآموزیِ (سازمان تبلیغات اسلامی) حضور یابند تا از این طریق به وضوح آنان را وادار نمایند که از باورهای دینی خود روگردان شوند.

کلاسهای آموزشی در کتسبس، محله‌ای خارج از شیراز، ایران

 

«اگرچه نفس تبلیغِِ آئین بهائی به هیچ گونه نمی‌تواند جرم محسوب شود، چه‌که آزادیِ دین از حمایت و حراست قوانین بین‌المللی برخودار است، حقیقت امر این است که بهائیانی که تقریباً دو سال پیش در شیراز دستگیر شدند، اصلاً تعالیم بهائی را تبلیغ نمی‌کردند –  بلکه چندین طرح سواد‌آموزی و توان‌دهیِ جوانان را در نقاط مختلف شیراز و حومۀ آن آغاز کرده و در راستای آن مشغول به فعالیت بودند.
خانم علائی اضافه کرد: «علاوه براین، آن گروه در سال ٢٠٠۵ طرح مذکور را به شورای اسلامی شیراز معرفی نموده و متعاقباً برای ادامۀ فعالیت‌های خود، از کمیسیون فرهنگی مجوز قانونی دریافت کرده بود.»
خانم علائی همچنین در مورد اتهامات منعکس شده در مدارک دادگاه مبنی بر این که استفاده از کتابچۀ «نسائم تأئید» دلالت بر تبلیغ آئین بهائی دارد، اظهار نظر نموده و گفت که تمرکز این کتابچه آموزش مهارت‌های کلامی و اصول اخلاقی است.

کلاسهای آموزشی در سهل‌آباد، محله‌ای خارج از شیراز، ایران

 

خانم علائی گفت: «واقعیت این است که کتابچۀ «نسائم تأئید» هیچ اشارۀ مستقیمی به آئین بهائی نمی‌نماید و دروس آن، بازتاب اصولی اخلاقی است که همۀ ادیان در آن مشترکند.»
خانم علائی اظهار داشت: «با توجه به بی‌اعتنائیِ مستمرِ دولت ایران در مقابل خواست‌های بین‌المللی برای آزادی بدون وقفۀ این سه زندانی، لازم است که جزئیات قضیه مطرح شود تا بدینوسیله همه چیز تحت بررسی مستقیم قرارگیرد.»  اسامی آن سه نفر عبارت است از: هاله روحی جهرمی، ٢٩ ساله؛ رها ثابت سروستانی، ٣٣ ساله؛ و ساسان تقوا، ٣٢ ساله.
جهت اطلاع بیشتر از شروع و توسعۀ طرح خدمات اجتماعی بهائیان شیراز به این پیوندها مراجعه فرمائید:

شرح‌ وقايع‌ بترتيب‌ زمانی

نمونه‌ای از درس‌های کتابچۀ «نسائم تأئید»